Justyna Kisielewicz to artystka prowokująca do myślenia, której celem jest zgłębianie zawiłych narracji polskiej historii, przeplatających się z tematami kolonializmu i systemowej opresji. Jej prace rzucają światło na często pomijane doświadczenia Polaków, stanowiąc istotne powiązanie z globalnymi problemami, takimi jak niewolnictwo, rasizm i przymusowe migracje. Poprzez innowacyjny język wizualny, łączący estetykę historyczną i współczesną, Justyna dąży do kultywowania znaczącego dialogu i zrozumienia w epoce naznaczonej podziałami i konfliktami.

Posługując się językiem wizualnym, który łączy odniesienia historyczne i współczesne, Kisielewicz bada, jak systemy władzy, przemieszczenia i pamięci kształtują percepcję i tożsamość. Jej obrazy rozważają napięcie między doświadczeniem życiowym a jego reprezentacją, tworząc przestrzenie, w których narracje historyczne są na nowo umieszczane w szerszych, transnarodowych ramach.

Urodzona w Polsce okupowanej przez Sowietów, Kisielewicz pochodzi z rodziny ukształtowanej przez kolejne historie rozłamów, od rewolucji bolszewickiej, przez II wojnę światową, po kolejne dekady rządów komunistycznych. Żyje i pracuje w zupełnie innym środowisku, gdzie brak widocznych śladów traumy historycznej wpłynął na zmianę spojrzenia na pamięć kulturową i zachodnią kulturę wizualną.